woensdag 15 augustus 2018


Vandaag tegelijk met het online gaan van deze blog is - ongemerkt - in Duitsland een tijdperk van meer dan 200 jaar ten einde gegaan.
https://www1.wdr.de/nachrichten/ruhrgebiet/letzter-kohlehobel-im-ruhrgebiet100.html









Kolenwinning in holtes met stutten 2


In mijn vorige blog zagen we, dat wanneer de kolen niet te diep onder het aardoppervlak lagen,de kolen slechts in een beperkte ruimte rond de schacht werden weggegraven.
Wanneer de zaak driegde in te storten, begon men een eindje verderop gewoon opnieuw.
Om toch nog verder van de schacht te kunnen werken, werden er langzamerhand gestut.

In meiner früheren Blog sahen wir, dass wenn die Kohle nicht zu tief unter der Erde Oberflächen lagen, das die Kohle nur in einem begrenzten Raum um den Schacht werden abgebaut.
Beim drohende Zusammenbruch wurde  ein wenig weiter gerade wieder neu angefangen. . Noch weiter von der Welle, langsam aber sicher gab es aufgerichtet.
Für Abbau etwas weiter entfernt von den Schacht, fang man an mit eine einfache Unterstützungs-Methode.

Litt site Oswestry Borderland Heritage 


Kolenwinning in holtes zonder stutten

In het begin van de kolenwinning gebeurde dit alleen als de kolen niet te diep lagen. Er werd dan eerst simpel een schacht tot in de kolenlaag gegraven. Van daaruit werden dan de kolen rondom de schacht opgegraven, waardoor een holle ruimte ontstond.
Als alles dreigde in te storten, verliet men de holte en begon men een eindje verder op gewoon opnieuw met een nieuwe schacht etc.
Dergelijke schachten hadden doorgaans een diameter van 1-1,5 m en waren hoogstens 11 m diep. Door het weghalen van de kolen werd de holle ruimte onderaan de schacht meestal niet meer dan 3,75 m breed
Deze methode werd in Engeland in de einde 1600- begin 1700- e jaren gebruikt.


Am Anfang des Kohlebergbaus, das wird passiert sein dort wo der Kohle an den Oberflache waren.
Aber wenn Schicht Abraum zu dick war, wurde eine einfache Schacht bis in de Kohleflöz abgeteuft . Von dort wurden  rund um die Kohle ausgegraben, wodurch einen hohlen Raum entstand.
Wenn alles drohte ein zu stürzen, verliess man einfach den Hohlraum un d fang man ein wenig weiter mit eine neue Schacht an.
Solche Scha chten hatten in der Regel einen Durchmesser von 1-1,5 m und waren höchstens 11 m tief. Durch den Abbau der Kohle hatte der Hohlraum an der Unterseite in der Regel eine Durcmesser von höchstens 3,75 m breit
Diese Bergbaumethode wurde in Engeland von ende 1600-er bis Anfang 1700-er Jahre genutzt

Litt: Bob Bradley :Bell Pits