Zo wordt in Duitsland deze ontdekking toegeschreven aan een arme herdersjongen, die tussen zwarte stenen een vuurtje stookte en daarbij ontdekte, dat de stenen zelf ook brandden In Belgie en Frankrijk gaat hierover de volgende legende:
Op een dag, rond het jaar 1049, was Hullos, die hoefsmid van beroep was, aan het werk in zijn smidse. Zijn brede schouders en forse handen verrieden zijn uitzonderlijke kracht, maar zijn schamele kleding en uitstekende ribben wezen erop dat deze arme drommel een ellendig leven had.
Toen verscheen een eerbiedwaardige oude man met lange grijze haren en een baard, en die gehuld was in een witte mantel.
"Gegroet, m'n beste, riep de grijsaard vanuit de deuropening. Werk hard en verdien nog meer !"
"Oh, beste grijsaard, wat wilt u dat ik verdien? Mijn ambacht levert nauwelijks voldoende op om van te leven. Mijn karige inkomsten gaan op aan de aanschaf van houtskool. Ik zit zonder houtskool, zonder geld en zonder brood. Er is zelfs geen melk meer in huis voor mijn jongste kind!"
"Vriend, antwoordde de vreemdeling, staak uw weeklacht! Uw moed strekt u tot eer, daarom ga ik u een manier vertellen om uw beroep lonender te maken.
Ga tot bij de Monnikenberg, waar u een zeer kostbaar zwartgesteente aan de oppervlakte zult zien liggen. Neem ervan zoveel u wilt en gebruik dit gesteente op dezelfde manier als houtskool. Hiermee zult u het ijzer uitstekend kunnen verhitten."
Nauwelijks had de onbekende deze woorden gesproken of hij was verdwenen. De hoefsmid twijfelde eerst, maar daarna was hij toch nieuwsgierig. Zonder haast ging hij naar de aange-wezen plaats, waar een zwart glimmend gesteente lag.
Hij hakte het los, betastte het, woog het op zijn hand en onderzocht het aan alle kanten. Zonder veel overtuiging vulde hij zijn leren tas met een paar stukken. Thuisgekomen wierp hij de inhoud van zijn tas in het uitdovende haardvuur.
En toen gebeurde een wonder! Het vuur wakkerde aan en de vlammen schoten opnieuw omhoog.
De zwarte stenen branden...
Bijna gek van vreugde greep Hullos een ijzeren staaf. En met een hart dat vervuld was van hoop, ging hij weer aan het werk.
 |
| Naar verluid is het Franse “houiller” voor kolenmijn afgeleid van de naam Hullos, |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten